Vavamuffin powstało w lutym 2003-go roku w Warszawie.
Dokładnie rzecz biorąc na warszawskich Siekierkach, łącząc w sobie zieleń otaczającą niedalekie jeziorko czerniakowskie i dym z kominów E.C. Siekierki. Vavamuffin to połączenie dwu słów: jamajskiego „raggamuffin“ oznaczającego styl śpiewania, nawijania i „Vava“ czyli po prostu Warszawa. W skład zespołu weszli zarówno debiutanci jak i utytułowani już zawodnicy polskiej sceny reggae. Vavamuffin ma na swoim koncie około 200 koncertów, od małych salek klubowych po występy przed ponad stutysięczną publicznością na Przystanku Woodstock. Koncertuje w kraju i za granicą (Niemcy, Finlandia, Chorwacja, Słowenia, Węgry, Czechy, Słowacja, Irlandia, Wielka Brytania). I to właśnie koncerty są żywiołem tego zespołu i kto raz go zobaczy, będzie chciał znów… i znów… i znów :)

ARMIA to zespół niezwykły na polskim rynku muzycznym. Powstał w 1984 roku na skutek zetknięcia trzech osobowości naszej niezależnej sceny: Tomasza Budzyńskiego (śpiewał wtedy wówczas w słynnej Siekierze), Roberta Brylewskiego (gitarzysty Kryzysu, Brygady Kryzys i Izraela) i filozofa Sławomira Gołaszewskiego związanego wówczas z nurtem poszukiwań parateatralnych Jerzego Grotowskiego. Obecnie zespół tworzą: Tomasz "Budzy" Budzyński – śpiew, Tomasz "Krzyżyk" Krzyżaniak – perkusja, Krzysztof "Dr Kmieta" Kmiecik – gitara basowa, Paweł Klimczak – gitara, Rafał "Franc" Giec – gitara, Krzysztof "Banan" Banasik – waltornia, Jakub Bartoszewski – waltornia. Siła Armii tkwi w połączeniu poezji Tomasza Budzyńskiego z wyrafinowaną i ekspresyjną muzyką, zawierającą elementy muzyki hard core, folk, a nawet muzyki klasycznej. Wykorzystanie nietypowych dla współczesnego rocka instrumentów jak waltornia, flet, wiolonczela, skrzypce czy didgerido, a także tekstów Dantego czy Samuela Becketta sprawia, że propozycja zespołu jest na polskiej scenie zupełnie wyjątkowa, a Armia wciąż pozostaje jedną z najbardziej oryginalnych grup, tworząc muzykę, której nie da się w żaden sposób zaszufladkować.

a

Dodaj do

Źródło: Gazeta Wyborcza Szczecin

a

Dodaj do

ARMIA to zespół niezwykły na polskim rynku muzycznym. Powstał w 1984 roku na skutek zetknięcia trzech osobowości naszej niezależnej sceny: Tomasza Budzyńskiego (śpiewał wtedy wówczas w słynnej Siekierze), Roberta Brylewskiego (gitarzysty Kryzysu, Brygady Kryzys i Izraela) i filozofa Sławomira Gołaszewskiego związanego wówczas z nurtem poszukiwań parateatralnych Jerzego Grotowskiego. Klasycznie rockowy skład od początku uzupełniany był instrumentami dętymi, ale przełomowym okazał się moment, gdy do zespołu dołączył Krzysztof "Banan" Banasik. Jego gra na waltorni nadała muzyce specyficzne, niespotykane brzmienie.
Zespół wydał kilkanaście płyt, z których wydana w 1990 r. "Legenda" oraz "Triodante" z 1984 r. zaliczane są do klasyki polskiej muzyki rockowej. Grupa potwierdziła swoją klasę, dając setki koncertów w całej Polsce (m.in. z Killing Joke i New Model Army) i biorąc udział w wielu prestiżowych festiwalach w kraju i za granicą. Działalność koncertową dokumentują albumy: "Exodus" (1991), "Soul Side Story" (2000) oraz DVD "Koncert na 20-lecie" (2006).

Obecnie zespół tworzą: Tomasz "Budzy" Budzyński – śpiew, Tomasz "Krzyżyk" Krzyżaniak – perkusja, Krzysztof "Dr Kmieta" Kmiecik – gitara basowa, Paweł Klimczak – gitara, Rafał "Franc" Giec – gitara, Krzysztof "Banan" Banasik – waltornia, Jakub Bartoszewski – waltornia.

Siła Armii tkwi w połączeniu poezji Tomasza Budzyńskiego z wyrafinowaną i ekspresyjną muzyką, zawierającą elementy muzyki hard core, hard rocka, folk, a nawet muzyki klasycznej. Poetycki przekaz, nawiązujący do Starego i Nowego Testamentu, jak również do utworów takich artystów jak Artur Rimbaud czy Samuel Beckett, stanowią przeciwwagę do tak modnej w muzyce rockowej postawy sex, drugs & rock’n'roll. Wykorzystanie nietypowych dla współczesnego rocka instrumentów, jak waltornia, flet, wiolonczela, skrzypce czy didgeridoo sprawia, że propozycja zespołu jest na polskiej scenie zupełnie wyjątkowa, a Armia wciąż pozostaje jedną z najbardziej oryginalnych grup, tworząc muzykę, której nie da się w żaden sposób zaszufladkować.

a

Dodaj do

Polski festiwal gitarzystów jazzowych – "GUITAR CITY".
Wystąpią: Barry Finnerty & Mitchel Forman Quartet

Jednym z nielicznych, uznanych europejskich festiwali gitarowych, jest polski festiwal gitarzystów jazzowych – "GUITAR CITY" ( www.guitarcity.net ) odbywający się od kilku lat w Warszawie. Powstały w 1996 roku festiwal obrał sobie za patrona, nieodżałowanego, charyzmatycznego, wybitnego polskiego gitarzystę – Marka Blizińskiego.

W dotychczasowych festiwalach uczestniczyli najwybitniejsi artyści gitary jazzowej z Europy, USA i Polski m.in.: Mike Stern, Jack Wilkins, Lincoln Goines, Martin Taylor, John Abercrombie, Dean Brown, Jean Paul Bourelly, Philip Catherine, Adam Rogers, Hiram Bullock, Ralph Towner, Christian Escoude, Larry Coryell, Scott Henderson.

Od początku istnienia GUITAR CITY dzięki swej oryginalności wzbudził duże zainteresowanie fanów jazzu, dając szansę bezpośredniego „klubowego” kontaktu z wybitnymi gitarzystami na WARSZTATACH GITAROWYCH. Szansę sprawdzenia swoich umiejętności muzycznych i zdobycia cennych nagród w KONKURSIE GITARZYSTÓW, czy wreszcie usłyszenia z bliska, w klubach artystów znanych z dużych scen. Skala festiwalu – 9 dni, codzienne koncerty w różnych klubach, różne „barwy” muzyczne – zadowoli wielu miłośników dobrej muzyki.

BARRY FINNERTY- urodził się w San Francisco w 1951r Od 5 roku życia grał na fortepianie, a mając 13 lat dostał pierwszą gitarę. Początkowo jak każdy nastolatek był zafascynowany wybitnymi gitarzystami bluesowymi i rockowymi jak Jimi Hendrix czy Eric Clapton. Dość szybko jednak zainteresował się jazzem, a jego idolami stali się John Coltrane, Kenny Burrell, George Benson, Dave Brubeck i Miles Davis. Po studiach filozoficznych, a potem astronomicznych, rozpoczął naukę w najsłynniejszej uczelni jazzowej Berklee School of Music w Bostonie.

Po roku jednak zrezygnował z nauki, uznając że nie jest jeszcze gotowy do grania „wielkiego” jazzu. Kiedy po kilku latach spędzonych na szlifowaniu swoich umiejętności wrócił z San Francisko do Nowego Yorku, został natychmiast zauważony i zaangażowany jako znakomity gitarzysta, przez wybitnego saksofonistę Alex Fostera, potem Chico Hamiltona. wreszcie Mikea i Randy Breckerów, oraz zespoły których liderami byli Joe Farrell, Dave Liebman, Steve Grossman, Tom Harrell, Woody Shaw – śmiało można powiedzieć że jako muzyk znalazł się w samym sercu jazzowego świata.

W 1974 roku , z rekomendacji Billy Cobhama, podjął współpracę z Airto i Flora Purim.

Rok później grał w zespole m.in z Joe Farrellem, Victor Lewisem i Jeffem Berlinem. W 1976 r współuczestniczył w nagraniu legendarnej płyty Braci Breckerów – „Heavy Metal Bebop”. W 1979r rozpoczął swoją przygodę z grupą „The Crusaders”.

Kilka lat później dzięki Julie żonie – Larry Coryella (gwiazda GUITAR CITY 2007) – Barry poznał samego Milesa Davisa. Znajomość zaowocowała uczestnictwem Barry Finnertego w nagraniu płyty Milesa „ Man with the Horn” i tak to Barry znalazł się w panteonie gwiazd jazzu, do którego przepustką, wg wielu muzyków, jest współpraca z Davisem. W latach 90tych i później, Finnerty uczestniczył czynnie występując i nagrywając m.in. z Teruo Nakamura, Darryl Jonesem (aktualnie basista The Rolling Stones) Hubertem Lawsem, Dave Kikoskim (jego ulubiony pianista), Victor Lewisem, Mike Richmondem, Billy Cobhamem, Jon Hammondem i wieloma innymi. Z dużym zainteresowanie spotkały się też jego autorskie płyty m.in. „Trazz” (2002). Występ na „Guitar City 2008” to będzie pierwsza wizyta Barry Finnerty’ego w Polsce.

MITCHEL FORMAN – urodził się w Brooklynie rozpoczął studia klasycznego fortepianu w wieku 7 lat. Mając 17 lat wstąpił do Manhattan School of Music. Po skończeniu studiów zaczął pracę jako zawodowy muzyk w klubach nowojorskich.Wtedy też Mitchel rozpoczął tournee i nagrania z Gerry Mulliganem, a potem Stanem Getzem, grając w różnych zespołach i konfiguracjach. W 1980 roku po wspaniałym sukcesie na Newport Jazz Festival, rozpoczął solową karierę. Potem Mitchel wydał pierwszy autorski album, "Live at Newport". Kolejne lata to kolejne wyzwania – do współpracujących z Formanem dołączyli Phil Woods, Carla Bley, Mel Tormé i Astrud Gilberto. Forman spędził wczesne lata 80-te jako jeden z najbardziej cenionych muzyków studyjnych w Nowym Jorku, pracując z wieloma wybitnymi artystami (patrz dyskografia) m.in. Johnem McLaughlinem. Mitchel dołączył do MacLaughlin’s Mahavishnu i spędził z zespołem półtora roku w trasach, nagrywanie nagrywając znakomite albumy "Mahavishnu" i "Adventures in Radioland".

Mitchel Forman następnie dołączył do legendarnego saksofonista Wayne Shorter, (wspólny album"Phantom Navigator"). Równoolegle do współpracy z gwiazdami, Forman prowadzi swój własny zespół, m.in nagrywając album "Train of Thought". Jednocześnie pracuje z kolejnymi luminarzami jazzu jak gitarzysta John Scofield ( "Blue Matter"), Mike Stern ( "Upside, Downside") Janis Siegal, Dave Samuels, Diane Schuur, Gary Burton (Reunion GRP), Pat Metheny, Wayne Shorter, Simon Phillips, Freddie Hubbard, Bill Evans i Ricki Lee Jones.

Mitchel Forman często również występuje firmując kolejne zespoły własnym nazwiskiem. Zakłada też własną wytwórnię – "Marsis Jazz"

a

Dodaj do

Kat założył w 1979 roku gitarzysta Piotr Luczyk. Jako zespół instrumentalny grupa z powodzeniem koncertowała w całym kraju, zjednując sobie rzesze fanów. Fascynacja muzyką Deep Purple, Led Zeppelin i Black Sabbath ukształtowały styl zespołu, a po 2 latach poszukiwań Polskiego odpowiednika Davida Coverdale do zespołu dołączył wokalista. Zespół w 1984 roku został laureatem festiwalu Jarocińskiego, po którym nagrał pierwszy singiel i w 1985 roku wyjeżdza w ogólnopolską trasę koncertową z ówczesną amerykańską gwiazdą – Hanoi Rocks. Finałowy koncert trasy na festiwalu Rock Arena w Poznaniu stał się przyczynkiem do propozycji nagrania pierwszej płyty dla Belgijskiej wytwórni Ambush Records.Od tego czasu KAT na dobre zadomowił się na Polskiej scenie, wydając do chwili obecnej dziesięć albumów. Nieprzerwana bardzo duża sprzedaż wydawnictw zespołu poczynając od 1986 roku, dowodzi niezachwianej popularności i pozycji zespołu w Polsce i poza jej granicami. Zaletą KAT-a prócz muzyki jest także duża widowiskowość koncertów, co owocowało występami jako gwiazda imprezy na wszystkich najważniejszych fastiwalach w kraju, poczynając od Jarocina przez Metalmanię, Opole, Rock Arenę czy Mystic Festiwal, a gitarzysta KAT-a Piotr Luczyk organizując festiwal Metallica-ZLOT w Polsce i Niemczech udowodnił, że muzycy KAT-a mogą być również znakomicie odbierani przez publikę nie tylko w swoim repertuarze i we własnym kraju. KAT występował jako jedyny Polski zespół z największymi, światowymi gwiazdami Heavy Metalu. Głównym osiągnięciem zespołu są wspólne występy z nr 1 na świecie w tym gatunku zespołem Metallica na trasie "Master of puppets" oraz koncerty z takimmi gwiazdami jak: Motorhead, Over Kill, Preetty Maids, Hanoi Rocks, Running Wild czy Helloween. W grudniu 2003 roku we Wrocławiu KAT wystąpił z legendarną Brytyjską grupą IRON MAIDEN, gdzie zarejestrował DVD ukazujące historię zespołu. Występy u boku takich gwiazd ugruntowały dominującą pozycję grupy w Polsce oraz ostatecznie uwiarygodniły zespół poza granicami kraju. W Polsce KAT jest uznany za zespół kultowy, wytyczający od swej pierwszej płyty drogę swym następcom. W dorobku posiada dziesięć płyt wydanych w Polsce i za granicą. W roku 2003 nastąpiły zmiany w składzie zespołu. Miejsce perkusisty zajął Mariusz Prętkiewicz natomiast tragicznie zmarłego Jacka Regulskiego zastąpił Jarek Gronowski (ex-Dragon). W 2004 roku Kat rozpoczął nagrania do nowej płyty „Mind Cannibals”, na której zadebiutował nowy wokalista – Henry Beck (ex-PIK).

a

Dodaj do