CGB (Cała Góra Barwinków) działa w obecnym składzie od 2002 roku, choć korzenie grupy sięgają roku 1998. Należy do najważniejszych wykonawców rodzimej sceny ska/reggae. Muzyka grupy, to energetyczny mix ska, reggae i rocksteady z mocnymi wpływami punk rocka. Znakiem rozpoznawczym CGB jest wysunięta na pierwszy plan, rozbudowana sekcja dęta i chwytliwe melodie. Grupa ma na koncie dwie płyty długogrające – "Cała Góra Barwinków" z 2004 roku i tegoroczną "24 godziny" (premiera w kwietniu). Utwory zespołu znaleźć też można na składankach "Far away from Jamaica", "Punky Reggae Rockers vol. 1 i vol. 2" i "Reggaebeat vol. 1 i vol. 3" , ‘Kuba Wojewódzki – Dwa Gołębie’ i składance Radia Bis.

CGB słynie z świetnie przyjmowanych, energetycznych koncertów. Wystąpiła dotąd na wszystkich najważniejszych festiwalach reggae’owych w naszym kraju, a także na dużej scenie Przystanku Woodstock 2003. Grupa wzięła też udział w obejmującej ponad dwadzieścia koncertów trasie Punky Reggae Live 2006. Zespół został zaproszony przez Jurka Owsiaka do studia telewizyjnej dwójki gdzie wystąpił podczas XII Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Cała Góra Barwinków zaprezentowała się również w programach "Kuba Wojewódzki", "Poplista", "Kawa czy Herbata", "Regiony kultury" czy też w programie "Taper", w którym zespół podkładał muzykę pod niemy film Charliego Chaplina "Charlie ucieka". Poprzednia płyta CGB zdobyła uznanie wśród publiczności i krytyków. Zebrała dobre recenzje w prasie – muzycznej ("Teraz Rock", "FreeColours", "Reggaebeat") i pozamuzycznej ("Gazeta Wyborcza"), a także w portalach internetowych. Najnowsza produkcja zespołu "24 godziny" ukazała się nakładem wydawnictwa Rockers Publishing. Płyta zebrała bardzo dobre recenzje, a zespół miał entuzjastyczne przyjęcie grupy na koncertach podczas trasy promującej najnowszy materiał "24 Godziny Tour".

Obecnie zespół intensywnie koncertuje. Można go zobaczyć podczas wielu koncertów plenerowych w całej Polsce. Na jesień szykowana jest duża trasa klubowa. Równocześnie trwają prace nad nowymi piosenkami, które ukażą się na trzecim albumie planowanym na wiosnę 2009 roku.

Skład:
Kuba ‘Kubaka’ Kaczmarek – bas/śpiew
Tomek Kaczmarek – gitara rytmiczna/śpiew
Marek ‘Melon’ Grzybowski – perkusja
Artur Wilk – gitara
Maciek ‘Matejko’ Kulej – instrumenty klawiszowe
Paweł Tyrała – saksofon
Daniel ‘Bobo’ Michoń – trąbka
Przemek Gaj – puzon
Karol Ryś – puzon

Dodaj do

LORD OF THE DANCE Michael’a Flatley’a jest najbardziej chwalonym i wzbudzającym uznanie krytyki widowiskiem tanecznym wszechczasów. Od swojej pierwszej premiery w 1996 roku bije rekordy popularności na całym świecie i stanowi najbardziej dochodowe przedstawienie w historii rozrywki. Perfekcyjni tancerze, spektakularna choreografia i fenomenalna muzyka Ronan’a Hardiman’a. Dzieło wybitnego artysty Michael’a Flatley’a od 12 lat wzbudza zachwyt i owacje na stojąco na całym świecie. „Lord of the Dance” to doskonały przykład kunsztu irlandzkich tancerzy, którzy za pomocą uniwersalnego języka tańca przedstawiają jedną z najsłynniejszych legend Irlandii – opowieść o walce dobra ze złem przeplataną wątkami miłosnymi. W skład obsady „Lord of the Dance” wchodzą mistrzowie tańca irlandzkiego z całego świata zachwycający niezwykłymi umiejętnościami stepowania (artyści podczas jednego przedstawienia wykonują ok. 151 tysięcy uderzeń butem!), wyszukanymi strojami i niewiarygodnie trudną choreografią, opracowaną przez Michael’a Flatley’a.  Najnowsza technologia, teatralne oświetlenie, efekty specjalne i pirotechniczne – wszystko to po to, aby zabrać widza w zapierającą dech w piersiach magiczną podróż.
Sekretem fenomenalnego sukcesu Lord of the Dance jest jego wszechstronność w dotarciu do każdego rodzaju widza, niezależnie od wieku, płci oraz różnic kulturowych. Ponadczasowy i uniwersalny przekaz sprawił, że Lord of the Dance stał się jednym z najbardziej nowoczesnych dzieł artystycznych świata, mitem do żyjącej legendy.

„RZECZY NIEMOŻLIWE ZOSTAŁY OSIĄGNIĘTE” THE DAILYMAIL, LONDYN

Premiera Lord of  the Dance odbyła się w 1996 roku w Dublinie natychmiast zdobywając ogromną popularność na całym świecie. Artyści stali się jedną z najczęściej podróżujących grup tańca irlandzkiego w historii. Show wzbudzało dreszcze emocji wśród publiki w Rosji, Europie, Stanach Zjednoczonych, od Kanady po Argentynę i wzdłuż wybrzeża Pacyfiku. 2,5 miliardową publiczność oczarowało podczas ceremonii wręczenia Oscarów, jak i widzów w paryskim Disneylandzie. Fenomenalnym sukcesem zakończył się także  tour po Afryce i Azji. Postawa tancerzy irlandzkich jest bardzo charakterystyczna – wyprostowani i uśmiechnięci w zawrotnym tempie perfekcyjnie wykonują skomplikowane sekwencje kroków, podskoków i wymachów. Tak trudna choreografia wymaga od nich wielkiego talentu i dbałości nawet o najdrobniejsze szczegóły.

„GENIUSZ !” THE TIMES

Michael Flatley –  twórca, producent i reżyser Lord of the Dance. Wybitny tancerz i choreograf, wychowany w Irlandii gdzie zapałał miłością do tradycyjnego tańca celtyckiego. Sławę przyniósł mu występ w musicalu „Riverdance”. W 1995 roku rozpoczął tworzenie swojego własnego show. Marzył o występowaniu na dużych arenach zamiast w kameralnych teatrach. Tworząc Lord of the Dance, taniec celtycki połączył z ultranowoczesnymi technikami i innymi stylami. Wybitne dzieło ustawiło Michael’a jako jednego z najlepszych tancerzy światowego formatu i jako jednego z najbardziej kreatywnych, innowacyjnych obecnie żyjących artystów. Lord Of The Dance było kulminacją marzeń Flatley’a, ambicji i niezachwianej pozycji. Na zaproszenie występował przed liderami światowej polityki. W związku z zawodowymi dokonaniami Flatley został obsypany zaszczytami: magazyn Irish America Magazine wybrał go za jednego z największego Amerykanina irlandzkiego pochodzenia XX wieku (The Greates Irish American of the Century), a Stowarzyszenie National Geographic ogłosiło Flatleya „Żywym Skarbem”. Trafił do Księgi Rekordów Guinness’a jako właściciel najszybszych nóg na świecie – tancerz wykonuje imponującą liczbę 35 uderzeń stopą na sekundę!
Począwszy od Dublina, Michael Flatley ze swym widowiskiem, objechał cały świat bijąc rekordy popularności i tworząc historię, która wciąż jest wyzwaniem dla kolejnych twórców.

„PORYWAJĄCE” THE TIMES   
                
Lord of the Dance zaprezentowano w 60 krajach świata na 6 kontynentach, obejrzało 50 mln widzów. Sprzedano ponad 10 mln płyt CD z muzyką i filmem, został absolutnym rekordzistą – przyniósł, jak dotąd, 0 000 000 z wpływów kasowych.
Dziś dynamiczne i barwne widowisko Michael’a Flatley’a jest już legendą, która bezustannie oczarowuje i podbija serca widzów na całym świecie, wprawiając w zachwyt bogatą oprawą sceniczną i fascynując ekspresją ruchu. Lord of the Dance to coś doskonalszego niż taniec. Umiejętności artystów przechodzą najśmielsze oczekiwania, dostarczając widzom wrażeń, które na zawsze pozostają w pamięci.

Dodaj do

W 2007 r. dwie wyjątkowe osobowości polskiej fonografii – L.U.C (Kanał Audytywny) i Rahim (Paktofonika, Pokahontaz, Maxflo) połączyły swe siły na nominowanym m.in. do Fryderyków, wspólnym albumie  „HOMOXYMORONOMATURA”.

L.U.C i RAH wcielają się w nieznane bliżej nikomu postacie, które przybywają do układu słonecznego z innego systemu by dokonać obdukcji ludzkości, w związku ze złamaniem przez cywilizację homo sapiens, tajemnego, intergalaktycznego 4 paragrafu COSW – Centralnego Ośrodka Sterującego Wszystkim.
Nasi bohaterowie wcielają się w postać zdystansowanych kronikarzy, którzy dokonują dość swobodnej i nietypowej obserwacji ludzkiej cywilizacji, tutejszych zwyczajów i mechanizmów społecznych w typowych dla siebie stylach – tj. L.U.C, swym połamanym,  abstrakcyjnym nieraz sarkastycznym językiem – RAHIM zaś kontrastuje konkretem, prostotą i bezpośredniością.

Płyta stała się zbiorem dość obiektywnych spostrzeżeń na temat ludzi jako drobnej koloni, miniwirusa widzianego z większej perspektywy. Będzie to jednak nie tyle moralizatorstwo, co namalowany rymami wizerunek współczesnego człowieka i co ciekawszych zjawisk takich jak: hiperkonsumpcja, migracje, kłamstwo, wojna romantyzmu z racjonalizmem, telekomunikacja i technika, wojny, materializm etc…

To wszystko jednak tylko pretekst do tego, aby w zupełnie inny sposób opowiedzieć o człowieku i aby w dobitny sposób zwrócić uwagę na globalne, ale i realne problemy, które zaczynają nas bezpośrednio dotyczyć.
Oto próba kreowania solidarności, wskazywania na problemy w celu pojednania ludzkości jako jednej braterskiej rasy, niezależnie od narodowości, wyznań czy koloru skóry – jako gatunku o tych samych interesach, związanych z przebywaniem na tej samej wspólnej planecie. Oto trip-hopowa próba zwolnienia tempa współczesnej cywilizacji, która według autorów popadła w kompletny amok i chaos. Oto próba odnalezienia sensu i celu ludzkiej egzystencji. Oto bunt i reakcja na wyścig szczurów, zanik etyki, szał informacyjno-multimedialny i komercyjną jednosezonowość.

Głównym producentem albumu jest L.U.C. Płyta jest połączeniem trip-hopu, hip-hopu i dubu z klasyczną harmonią trio smyczkowego i patetycznej sekcji dętej.  
W pracy nad tym krążkiem została wykorzystana zupełnie inna, unikatowa dla hip-hopu technika produkcyjna. Nie jest to bowiem samplowanie, lecz komponowanie tematów i budowanie pełnej harmonii poprzez nagranie żywych instrumentów oraz urządzeń VST.
Można powiedzieć, że jest to jedna z pierwszych, jeśli w ogóle nie pierwsza płyta orkiestralno-hip-hopowa w Polsce skomponowana od początku do końca przez jednego producenta – kryptokompozytora – jak nazywa siebie L.U.C, który nie zna nut i nigdy nie skończył ani nawet nie rozpoczął edukacji w żadnej szkole muzycznej.
Wspominaliśmy, iż celem płyty jest pewnego rodzaju zwolnienie tempa obecnego życia – dlatego też muzycznie płyta wyraźnie zwalnia by zakończyć się patetycznym i downtempowym utworem „homoxymoronomatura” (poniżej 70 BPM).

Homoxymoronomatura serwowana jest na kilka sposobów, w zależności od przestrzeni i możliwości technicznych – od kameralnych klubowych koncertów po rozbudowane widowiska w teatrach i kinach jak to zrealizowane z TVP 8.11.2007 we Wrocławskim Capitolu. Występ to wielopłaszczyznowy labirynt znaków, w którym jak się finalnie okazuje nawet ubiór ma swoje znaczenie. Artyści czasem występują m.in. w towarzystwie Mima z Wrocławskiego Teatru Pantomimy. Koncert może stać się eksperymentem, w którym aktor na żywo wykonać będzie widowiskowe etiudy ruchowe będące odniesieniem i metaforą do ponadczasowej i wielokrotnie już docenionej liryki eluce i Raha. Aktor imitujący lalkę jest także nawiązaniem do „2 Pokoi” – wideoklipu do pierwszego wspólnego utworu, który rozpoczął ów psychospołeczny wątek… Występ jest jednocześnie patetycznym i energetycznym połączeniem gramofonu i elektroniki z elementami orkiestry. Zgodnie z konceptem 4 galaktyk L.U.C-a, przekaz wzbogacony został starannie dobranym obrazem, który przybiera formę wideoklipu jako tła do wykonywanej na żywo muzyki. Wszystko razem składa się na niezapomniane widowisko, któremu dodatkowo towarzyszyć będą różnego rodzaju happeningi i akcje streetartowe – jak np. we Wrocławiu czy Warszawie w dniu koncertu agencja Highlite PR ubrała większość pomników w maseczki chirurgiczne chroniące przed wirusem, który nawiedził Ziemię – (homo sapiens…) Akcja ta ma towarzyszyć wszystkim kolejnym koncertom do tego projektu.

Świadomi różnych możliwości finansowych organizatorów przygotowaliśmy opisane widowisko w różnych konfiguracjach. Najbardziej optymalna wersja preferowana na duże sceny, festiwale oraz na deski teatrów, to koncert w następującym składzie:

L.U.C
RAHIM

JUSTYNA ANTONIAK – FEMALE VOCAL
DAWID SZCZĘSNY – GRAMOFONY
OLGA KWIATEK – SKRZYPCE
RAFAŁ ZALECH – ALTÓWKA
BOŻENKA RODZEŃ-JAROSZ – WIOLONCZELA
ADAM LEPKA – INSTRUMENTY DĘTE

Dodaj do

Zespół Habakuk powstał w 1990 roku w Częstochowie. W tym momencie jest uznawany za jedną z czołowych grup reggae. Dowodem na to są znakomite recenzje w prasie jak również zaproszenia na liczne festiwale zarówno w Polsce jak i za granicą. Pierwsza płyta zespołu – "Mniam, mniam rege" jest uważana za jedno z najważniejszych wydawnictw na polskim rynku reggae. Krążek spotkał się ze znakomitymi recenzjami w największych opiniotwórczych magazynach muzycznych – cytat z Machiny: "Oryginalność, energia oraz naturalna umiejętność komponowania przebojowych, wpadających w ucho przebojów. Krótko mówiąc – rewelacja sezonu. Częstochowska grupa Habakuk spełnia wszystkie warunki, by objąć panowanie na polskiej scenie reggae. A wszystko to za sprawą jej debiutanckiego krążka ‘Mniam, mniam rege’ ". Do tej pory wydane zostały: 5 płyt długograjacych, płyta winylowa zaś utwory zespołu znalazły się na kilkunastu składankach, między innymi: "Regg’in Europe" – składanka europejskich zespołów reggae; "Activator" – znakomita składanka Mario Dziurexa z remixami utworów różnych zespołów. Habakuk jest jednym z najcześciej koncertujących polskich zespołów. Na trasie Rege Tonite 2003 w ciągu dwóch miesięcy zagrał 44 koncerty w Polsce, Nieczech oraz Czechach, sprzedając ponad 10 000 biletów. Habakuk zagrał również na pierwszej edycji Punky Reggae Party będąc najjaśniejszym punktem imprezy. Zespół w ciągu 16 lat działalności zagrał na wszystkich najważniejszych festiwalach reggae w kraju, niejednokrotnie w charakterze gwiazdy. Do najciekawszych koncertów należy występ na "Tam gdzie biją źródła" w Ustroniu w 2001 roku, wspólnie z Zion Train – koncert transmitowany był przez publiczną telewizję, "Odjazdy" 1997 – w tamtym roku grał również Rammstain, Chumbawamba czy Kazik, "Reggae Dub Festival" w Bielawie i "Ostróda Reggae Festival" – największe festiwale reggae w kraju. Habakuk był też twórcą hymnu festiwalowego festiwalu w Ostródzie w 2006 roku. W przeciągu ostatnich 8 lat Habakuk zagrał 488 koncertów, z czego ponad 400 przez w ostatnim pięcioleciu. Habakuk zawsze przyciągał na koncerty ogromne ilości ludzi. Docierał do różnych środowisk, nie zamykał się nigdy tylko i wyłącznie w reggae. Przykładem kreatywnego podejścia jest fakt, że już w połowie lat 90′ miały miejsce wspólne koncerty z częstochowskimi składami hip-hopowymi. Moda zaś na ten typ łączenia gatunków do Polski dotarła kilka lat później – Habakuk był prekursorem tego stylu. W 2000 roku zespół zagrał na Przystanku Woodstock, zaś występ ten był później niejednokrotnie retransmitowany, między innymi w "Kręciole" Jurka Owsiaka, zespół natomiast został zaproszony na koncert w studio na Woronicza w czasie Finału Wielskiej Orkiestry świątecznej Pomocy. Grupa została też doceniona przez Gazetę Wyborczą, która w podsumowaniu roku 2000 wymieniła Habakuka jako jedną z największych nadziei polskiej muzyki. Zespół od kilku lat gościnie występuje między innymi z Muńkiem Staszczykiem. Co pewien czas mają miejsce wspólne występy pod hasłem Rege Inna Polish Stylee, gdzie zespół wykonuje covery (nie tylko reggae) śpiewane przez Muńka. Projekt ten spotyka się z dużym zainteresowaniem publiczności i krytyków. Muniek zresztą, na poprzedniej płycie zespołu – "4 Life", zaśpiewał utwór "Miasto" traktujący o Częstochowie. Habakuk na swoich płytach współpracował również między innymi z Mateuszem Pospieszalskim, Antonim Gralakiem, Januszem "Yaniną" Iwańskim, Anią Patynek oraz wieloma znakomitymi muzykami. Wspomniana wyżej płyta "4 Life" spotkała się ze znakomitymi recenzjami, poparta była dużą promocja medialną oraz trasami koncertowymi. Zespół zagrał m.in. w studio Agnieszki Osieckiej w Trójce, oraz koncerty plenerowe z Radiem Bis. Ma też na koncie telewizyjny koncert "Solidarni z Białorusią" w marcu 2006. Niezliczona ilość koncertów klubowych i plenerowych świadczy o dużej aktywności zespołu. Ogromnym wydarzeniem była współpraca z Mikey Dreadem przy okazji jego koncertów w Polsce. Mikey Dread to żywa legenda reggae na świecie. Wybitny muzyk, wokalista i producent. Ma na koncie współpracę z The Clash (wyprodukował płytę Sandanista uznawaną za jedną z najważniejszych płyt tego zespołu), Guns’n'Roses, Izzim Stradlinem – gitarzystą z pierwszego składu Guns’n'Roses, UB 40 i niezliczoną ilością mniejszych grup. W lutym tego roku wstąpi wraz z The Clash do Rock’N'Roll Hale of Fame. Przez kilka dni Habakuk gościł go w swoim studio w Częstochowie. Przy tej okazji Mikey Dread nagrał piosenkę na swoją najnowszą płytę oraz zaśpiewał do dwóch piosenek zespołu. Habakuk przygotował też i wykonał muzykę do filmu "Moana", z 1926 roku w reżyserii Roberta J. Flaherty’ego – występ zespołu miał miejsce na Festiwalu Święto Niemego Kina w Warszawie w 2006 roku. Interpretacja Habakuka spotkała się ze znakomitym odbiorem W lutym 2007 Habakuk zagrał trasę po wyspach. Odwiedził na niej takie miasta jak: Londyn, Edynburgh, Glasgow, Cork, Dublin, Galway, Belfast. Jako pierwszy polski zespół reggae Habakuk zagrał tak dużą trasę po Wyspach, a 23 czerwca jako pierwszy polski zespół zagra w Anglii na ogromnym festiwalu Glastonbury.

Dodaj do