NATACHA ATLAS
- belgijska piosenkarka, córka Angielki i sefardyjskiego Żyda. Tworzy muzykę będącą mieszanką muzyki arabskiej i północnoafrykańskiej z wpływami europejskimi takimi jak: ambient, electronica, hip hop, R&B, reggae i bossa novy. Sama określa swoją muzykę jako "modern cha’abi", czyli unowocześniony egipski pop. Znana ze współpracy z techno-pop’ową formacja Transglobal Underground oraz Jah Wobble. Natacha Atlas – prawie zupełnie nieznana w Polsce, na świecie, a szczególnie we Francji uważana jest za gwiazdę pierwszej ligi sceny poszukującej.
Urodzona w Belgii, wychowana w Brukseli, potem osiadła na Wyspach Brytyjskich, a dziś zamieszkała w Waszyngtonie, pół Brytyjka, pół Sefardyjka - wokalistka, tę genetyczną wielokulturowość kultywuje w swojej twórczości. Jako autorka tekstów, producentka, wokalistka ma naprawdę wiele do powiedzenia w klimatach etniczno—elektronicznych

Dodaj do

Była wokalistka Fugees, Lauryn Hill wystąpi 13 listopada 2008 w Stodole w ramach trasy koncertowej promującej jej nowy, trzeci solowy album, który ukaże się jeszcze w tym roku. Artystka pojawi się na scenie w pełnym, koncertowym składzie.

Lauryn Hill uważana jest jest za najwybitniejszą na świecie wokalistkę z kręgu muzyki hip-hop, soul oraz r’n'b.

“Hej, to moja płyta! Któż inny opowie moją historię lepiej niż ja sama?” - pyta Lauryn Hill, wokalistka, raperka, aktorka, aktywistka i matka. Chodzi jej o “The Miseducation of Lauryn Hill” (RuffHouse/Columbia), jej solowy debiutancki album i jedną z najbardziej oczekiwanych płyt 1998 roku. Lauryn, która przy pracy nad “The Miseducation of Lauryn Hill” pełniła także funkcję producenta, zdołała stworzyć bardzo osobistą płytę odzwierciedlającą szerokie spektrum zainteresowań tej młodej i utalentowanej wokalistki pochodzącej z South Orange w stanie New Jersey, poruszając przy akompaniamencie muzycznym problemy zarówno społeczno-polityczne, jak i uczuciowe. Zdaniem Hill, tytuł płyty nie powinien być rozumiany zbyt dosłownie.

Dwudziestotrzyletnia Lauryn ukończyła właśnie pierwszy rok nauki na Uniwersytecie Columbii. “Bardzo szanuję instytucje wyższego szkolnictwa…. jednak ta płyta jest głównie o tym, czego nauczyłam się poza szkołą, a co nie mieści się w ramach tego, co społeczeństwo uznaje za odpowiednie i obowiązkowe. Wiele z lekcji, które dostałam od życia nie znajduje się w żadnym programie nauczania. Dopiero opuszczając to miejsce idealizmu i naiwności stajemy się naprawdę dorośli.” - wyjaśnia Lauryn.

Krytycy muzyczni, którzy po raz pierwszy usłyszeli słodki, choć czasami szorstki alt Hill w 1993 roku przy okazji debiutanckiej płyty the Fugees Blunted on Reality, od początku sugerowali, że wokalistka powinna uwolnić się od ograniczającego ją zespołu i rozpocząć karierę solową. Jak się okazało, nie do końca mieli rację. Hill nie zrażona ich komentarzami, kierowała się własnymi zasadami, z których najważniejszą okazała się całkowita lojalność wobec zespołu.

Przy drugiej płycie the Fugees “The Score”, Lauryn napisała część materiału, wystąpiła jako wokalistka, a także brała udział w produkcji. W 1996 roku Lauryn i dwóch jej wspólników, Prakazrel “Praz” Michel i Wyclef Jean, zagarnęli także dwie nagrody Grammy: za “The Score” jako Najlepszą Płytę Rapową oraz za poruszającą interpretację klasycznego już nagrania Roberty Flack “Killing Me Softly” w wykonaniu Lauryn, które uznano za Najlepsze Wykonanie Utworu R&B w Duecie lub przez Grupę z Wokalistą.

Dodaj do