dobry klub, imprezy i koncert | Szczecin | Poznań | Warszawa | Zielona Góra
Random header image... Refresh for more!
Polecamy koncerty: John Scofield The Roots Heineken Opener 2009 Jean Michel Jarre Feel I AM X Smooth Jazz Gala


SUSHEELA RAMAN

Uwielbia przełamywać muzyczne bariery. Jej repertuar obejmuje angielskie transkrypcje utworów orientalnych, pieśni hinduskie - śpiewane m.in. w sanskrycie, kompozycje własne oraz nowe interpretacje utworów tradycyjnych. Grecki klarnet obok indyjskiej tabli, a wszystko przyprawione falującym wokalem, wszędzie pełno jazzu, etno a nawet popu! Multi Kulti z prawdziwego zdarzenia!

Susheela Raman już za swój debiutancki album „Salt rain” otrzymała prestiżową nagrodę BBC Radio3 Awards w kategorii Newcomer i została nominowana do Mercury Music Prize. Dziennikarze natychmiast okrzyknęli ją Norah Jones muzyki Etno. Niefortunnie i na wyrost, bo szybko okazało się, że Raman jest jedyną w swoim rodzaju i nie musi podpierać się dokonaniami innych. Multikulturowość jej muzyki oczarowuje i nie pozostawia obojętnym nikogo.  Sama twierdzi, że tylko dzięki muzyce potrafi oddać klimaty, miejsca i kraje jej bliskie - "Indie dały mi poczucie głębi, Australia nauczyła odczuwać przestrzeń, a Anglia mnie po prostu zahartowała"- tłumaczy Raman, która w każdym z tych krajów spędziła część swojego życia.

Do Polski artystka przyjedzie po to aby zaprezentować materiał z ostatniego albumu „33 1/3”.
Jej jedyny Koncert w Polsce odbędzie się 19 marca, w Sali Teatralnej Fabryki Trzciny w Warszawie.

Sklad zespołu:
Susheela Raman – Wokalistka
Sam Mills – Gitara
Carlo Djanuno Dabo – Instrumenty perkusyjne

Zobacz i posłuchaj Susheela Raman:
Susheela Raman - Love Trap
Susheela Raman - La Bonne
Susheela Raman - Salt Rain

MEDIA O KONCERTACH SUSHEELA RAMAN:
"[.] zaczęła piosenkami z południowej Indii, zapierającym dech w piersiach, zmysłowym wokalem połączonym z rytmiczną, mruczącą linią basową, bluesowymi riffami, jazzowymi improwizacjami i grzechoczącymi dźwiękami wydobywającymi się z kongów i tabów. Sasheela Raman to niewątpliwy rarytas, genialny innowator. [.] każde jej przedstawienie uświadamia, że Sasheela wraz z zespołem wciąż się rozwijają i wciąż potrzebują czasu na udoskonalenie ich coraz odważniejszego i coraz bardziej ambitnego repertuaru."
The Guardian

"Na scenie była mocna i odświeżająca prostota [.], ale nawet wtedy stworzyli totalnie hipnotyczną noc angażując każdego widza [.], z tym jej akrobatycznym i gardłowo głębokim głosem, który ma w sobie coś z mroku i odwieczności."
World Music Central

"Susheela Raman jest idealnym przykładem na to jak eklektyczną i wielokulturową stała się Wielka Brytania."
BBC Radio

BIOGRAFIA SUSHEELA RAMAN
Susheela Raman  urodziła się w Londynie, wychowała w Australii, a śpiewu nauczyła w Indiach. Nie dziwi więc fakt, że niemal „obsesją” darzy zamiłowanie do łączenia przeróżnych tradycji i muzycznych kultur. Największy wpływ na jej twórczość wywarły południowe Indie, jednak dopiero powrót do Wielkiej Brytanii i współpraca ze wspaniałym gitarzystą i producentem world music, Samem Millsem, sprawiły, że artystka ta odkryła własną, muzyczną tożsamość. Sama wielokrotnie podkreśla, że jej muzyka nie zna żadnych granic, ani barier.

Za największe swoje odkrycie Sasheela uważa koncerty i płyty Petera Gabriela w ramach stworzonego przezeń wydawnictwa Real World. Z tych inspiracji w roku 2000 powstał jej pierwszy album, Salt Rain. Płyta wzbudziła niemały zachwyt krytyków i przysporzyła jej całkiem sporą ilość oddanych wielbicieli, nie tylko w kręgu sceny world music, wynikiem czego stała się nominacja do prestiżowej nagrody brytyjskiego przemysłu fonograficznego - Mercury Music Prize (przyznawana dla najbardziej nowatorskiego artysty). Artystka została również wyróżniony nagrodą BBC Radio 3 Awards for World Music w kategorii „Newcomer”.

Repertuar Raman obejmuje angielskie transkrypcje utworów orientalnych, pieśni hinduskie - śpiewane m.in. w sanskrycie oraz kompozycje własne, jak i nowe interpretacje utworów tradycyjnych. Grecki klarnet obok indyjskiej tabli, a wszystko przyprawione falującym wokalem Susheeli. W nagraniach uczestniczą muzycy z wielu kręgów kulturowych, z Afryki, Indii, obu Ameryk i wielu zakątków Europy. Dzięki temu, powstaje unikalne tło dla snującego się i płynącego głosu. Ten wielobarwny i oryginalny styl nie przytłacza ani nadmiernym przywiązaniem do tradycji, ani efekciarskim wykorzystaniem elektroniki.
W 2003 roku ukazał się jej drugi album Love Trap, a dwa lata później ukazał się jej trzeci album Music For Crocodiles. Jak twierdzą niektórzy - płyta podszyta paradoksem. Kiedy Susheela Raman namówiła już na wspólne nagrania indyjskich muzyków, wyszedł z tego najbardziej uniwersalny album w karierze wokalistki. Trudno wskazać granice między elementami hinduskimi, afrykańskimi i europejskimi, bowiem wszystkie ściśle się na siebie nakładają, łącząc się ze sobą. Publiczność, rzucona dwiema poprzednimi płytami na głęboką wodę, tym razem dostała rzecz wstrząsająco przystępną. Po pierwsze – nie musi zatrudniać tłumacza. Większość piosenek została nagrana po angielsku,  obce dialekty pojawiają się w mniejszości, jeden utwór autorka wykonuje po francusku. Zmieniły się też dźwięki, ale to ciągle doskonałe połączenie współczesnego jazzującego popu z tradycyjną muzyką etniczną, tyle że egzotyka ograniczona jest tu do subtelnych szczegółów. Wspaniałe brzmienie płyty to dzieło genialnego inżyniera dźwięku Husky’ego Huskvolda (odpowiedzialnego za m.in. za brzmienie płyt Norah Jones, Toma Waitsa czy Sheryl Crow).
Na albumie pojawiło się kilku wybitnych muzyków: m.in. czarodziej tabli Aref Durvesh, Cheick-Tidiane Seck, wybitny malijski klawiszowiec i kompozytor, współpracujący z Carlosem Santaną, wirtuozi tradycyjnych indyjskich instrumentów strunowych: Devi i Kannan. Płytę nagrano w Hiszpanii, ale obszerne partie powstały w Indiach. Słychać to doskonale w filmowo-symfonicznych piosenkach w klimacie Bollywood: "Meanwhile", "Chordhiya" i "What Silence Said".
Dwa  lata później ukazuje się kolejny krążek. Na jej czwartej  płycie z 2007 roku „33 1/3” Susheela Raman wykonuje w nowej interpretacji piosenki zespołu Nirvana, Velvet Undergound, Jimmiego Hendrixa, Lou Reeda, Like a Rolling Stone Boba Dylana, czy też Oh My Love – Johna Lennona i Yoko Ono.
Muzyka Susheeli Raman zainteresuje zarówno fanów jazzu w klimacie Norah Jones, jak i nowoczesnego ethno w stylu Peter Gabriela czy miłośników etnicznych dźwięków Sheily Chandry, Trilok Gurtu czy Ravi Shankara. Jest to muzyka lekka i refleksyjna, tryskająca twórczą energią, przepełniona silnymi emocjami a przede wszystkim niosąca nieprzebraną głębię orientalnych smaków.

DYSKOGRAFIA SUSHEELA RAMAN
1 album: Salt Rain, Released: 2000
2 album: Love Trap, Released: 2003

December 17, 2008   No Comments

Piękna Helena -wersja koncertowa

Wersja koncertowa Pięknej Heleny.

Polska wersja językowa w przekładzie Krzysztofa Czeczota.

Prapremiera Pięknej Heleny, odbyła się 17 grudnia 1864 r. w paryskim Théâtre des Variétés, była kolejnym, po Orfeuszu w …

December 13, 2008   No Comments

Lubię być zabijana

Urodziła się w Gdańsku. W wieku 19 lat wyjechała do Anglii w poszukiwaniu lepszego świata. Wraca po 8 latach, by na scenie Teatru Studio dać światową prapremierę swojego najnowszego show pt. …

December 11, 2008   No Comments

Grupa MoCarta

„Traktujemy naszą matkę muzykę z żartobliwą ironią i jesteśmy pewni, że się nie obrazi". Mówią też o swoich występach - „Najlepsza improwizacja, to taka wykuta na blachę”. Jednakże ich koncerty są przygotowane z precyzją i w drobnych szczegółach. Pomysły czerpią z życia. Wzbudzają uśmiech doskonale realizowanym programem satyryczno-muzycznym, muzyczną lekkością oraz pełnymi miłej swady i przekory tekstami. Prezentowana muzyka klasyczna wykonywana ze swobodą właściwą dobrym muzykom powoduje, że nawet ci, których gustom nie jest ona najbliższa chętnie przyswajają smyczkowe dźwięki poddając się stworzonej przez czterech panów we frakach atmosferze lekkiego, pełnego dobrego dowcipu spektaklu.

Grupa MoCarta to kwartet smyczkowy o ambicjach kabaretu muzycznego. Zespół utworzyło czterech absolwentów Akademii Muzycznej w Warszawie i Łodzi. Wspólną działalność rozpoczęli w 1995 roku prezentując krótkie żarty muzyczne w Telewizji Canal+. Po raz pierwszy Grupa wystąpiła przed publicznością na XII Przeglądzie Kabaretów „PaKa‘97”. W maju tego samego roku odbyła się premiera pierwszego programu pt. „Mozart wiecznie żywy”. Od tej pory grupa prowadzi aktywną działalność koncertową. Zdobyte przez nich nagrody to: Grand Prix XVIII Biesiady Satyry i Humoru „Złota Szpilka” 1997, II nagroda Przeglądu Kabaretów PaKa 1998 i 2000. W 1999 zespół zaprezentował swój drugi program pt. „Cztery pory roku według Grupy Mocarta”. Grupa współpracowała z takimi gwiazdami muzyki rozrywkowej jak Maryla Rodowicz, Natalia Kukulska, Grupa pod Budą, Marian Opania, Włodzimierz Korcz, Artur Andrus, Czerwony Tulipan, Kayah, Piasek. Ich programy ukazały się na dwóch płytach CD: „Kreatury czyli Cztery Pory Roku” oraz „Cztery struny świata”. Twórcami spektaklu są jego wykonawcy.

„Jesteśmy na przekór dostojnej powadze sal koncertowych,
na przekór nużącej codzienności życia muzyków,
na przekór zaprzysięgłym melomanom
i na przekór fanom rocka, rapu czy muzyki pop,
którzy boją się klasyki jak ognia.
Traktujemy naszą Matkę Muzykę z żartobliwą ironią
I jesteśmy pewni, że się nie obrazi”

December 9, 2008   No Comments

Vavamuffin

Vavamuffin powstało w lutym 2003-go roku w Warszawie. Dokładnie rzecz biorąc na warszawskich Siekierkach, łącząc w sobie zieleń otaczającą niedalekie jeziorko czerniakowskie i dym z kominów E.C. Siekierki. Vavamuffin to połączenie dwu słów: jamajskiego „raggamuffin“ oznaczającego styl śpiewania, nawijania i „Vava“ czyli po prostu Warszawa. W skład zespołu weszli zarówno debiutanci jak i utytułowani już zawodnicy polskiej sceny reggae. Obecny skład przedstawia się następująco (w nawiasach formacje w których występuje tudzież występował dany delikwent): Gorg (Transmisja) - odpowiedzialny za niskie dźwięki mikrofonowe[voc]
Reggaenerator (O.K. System, Zjednoczenie sound system) - odpowiedzialny za piękne dźwięki mikrofonowe[voc]
Pablopavo (Magara, Sedativa, Zjednoczenie sound system, Ba-Lan sound system) - zajmuje się wydawaniem awanturnych dżwięków mikrofonowych [voc] Rafi Kazan (stvorki, el dupa, poker face) - gitary jak ta lala. [git] Mothashipp (James Ashen i tysiąc projektów różnych) - Klawisze, Melodiki, produkcja -Leonardo z Tarchomina [piano,clav]
Emilli Jones (James Ashen) - niskie częstotliwości, fundamenta pulsu [bas] Jahcob Junior (Magara, James Ashen) - stukoty, rytmizacje, produkcja (drums, perc.) Dubbist - drapanie, odgłosy (scratch, sampler) Vavamuffin Barton - pan od dźwięku, żeby słychać było ładnie (dub master). Vavamuffin ma na swoim koncie około 200 koncertów, od małych salek klubowych po występy przed ponad stutysięczną publicznością na Przystanku Woodstock. Koncertuje w kraju i za granicą (Niemcy, Finlandia, Chorwacja, Słowenia, Węgry, Czechy, Słowacja, Irlandia, Wielka Brytania). I to właśnie koncerty są żywiołem tego zespołu i kto raz go zobaczy, będzie chciał znów… i znów… i znów :) Od roku 2004-go zespół związany jest z wytwórnią i agencją koncertową Karrot Kommando. Najprężniej działającą niezależną wytwórnią reggae i okolic. I to pod jej skrzydłami wydaje płyty:

Vabang! (2005) Cd, Lp - debiut. Płyta roku wg magazynu Free Colours jedynego naonczas magazynu reggae w Polsce
Dubang! (2006) Cd, Lp - płyta z remixami utworów z 1ej płyty, wśród remixerów Zion Train, Nucleus Roots, Jah Free, dj FeelX, Activator Mario Dziurex…

Hooligan Rootz (2007) Cd - singiel promujący nadchodzącą płytę
Sekta (2006) 7” - singiel winylowy tzw siódemka podstawowy nośnik jamajskiej muzyki.

W chwili obecnej zespół kończy pracę nad nowym studyjnym albumem „Inadibusu“ którego premiera będzie miała miejsce podczas wspólnej trasy Karrot Tour z kolegami z Paprika Korps w październiku, listopadzie i grudniu 2007ego roku. Reasumując Vavamuffin to tramwaj łączący Grochów i Saską Kępę z Montego Bay i Kingston. Bilety kasuje bas a podczas podróży zawsze jest święto państwowe, kto nie wsiada ten ma wąsy.

December 4, 2008   No Comments