KRÓLOWA ŚNIEGU
W środę 21 stycznia 2009r. o godz.16 odbędzie się spektakl dla dzieci zatytułowany “Królowa Śniegu”. Teatr “Narwal” to grupa młodych, twórczych, otwartych na świat ludzi. Istnieją od 2001 …
December 22, 2008 No Comments
ANTONY AND THE JOHNSONS
ANTONY AND THE JOHNSONS W POLSCE!
29 kwietnia w Teatrze Wielkim w Warszawie, wystąpi jeden z najciekawszych artystów jaki pojawił się na światowej scenie muzycznej po roku 2000 – Antony and the Johnsons.
Jedyny występ artysty w Polsce związany jest z promocją nowego albumu ‘The Crying Light’, który ukaże się styczniu 2009 roku.
Antony: "Mój nowy album ‘The Crying Light’ jest zadedykowany znakomitemu tancerzowi Kazuo Ohno. Podczas występu w jakim go widziałem, na scenę rzucił światło w kształcie okręgu, wszedł do niego i ukazał nam wszystkim sny i marzenia z głębi swego serca. Zdawał się tańczyć w oku czegoś tajemniczego i kreatywnego; z każdym gestem ucieleśniał dziecięcą i kobiecą boskość. Jest kimś na kształt ojca mojej sztuki."
Antony and the Johnsons wreszcie pokazali okładkę nowego albumu ‘The Crying Light’, ich nadchodzącej i wyczekiwanej długogrającej płyty. Będąc naturalną kontynuacją ‘Another World EP’, artwork albumu zawiera portret performera i współtwórcy japońskiego stylu tańca Butoh – Kazuo Ohno, zrobiony w Tokio, w 1977 roku przez Naoye Ikegami. Ohno ukazany jest na nim w pełnym, padającym na wprost świetle i posturze przywodzącej nam na myśl zarówno kołyskę, jak i grób. Życie, śmierć i transcendentność to elementy, na które bez dwóch zdań powołuje się to zdjęcie.
‘The Crying Light’ zostanie wydany przez Rough Trade Records (polska dystrybucja – Sonic Records) 19 stycznia i promocyjnie wsparty trasą koncertową. Zacznie się ona w połowie marca i biec będzie aż do początku czerwca, obejmując najpiękniejsze teatry i sale koncertowe w stolicach całej Europy.
Także „polski” koncert Antony and the Johnsons(29.04.2009) odbędzie się na jednej z najelegantszych krajowych scen – Sali Moniuszki w Teatrze Wielkim w Warszawie.
December 20, 2008 No Comments
Przestrzeń Muzyki Live
Vavamuffin powstało w lutym 2003-go roku w Warszawie.
Dokładnie rzecz biorąc na warszawskich Siekierkach, łącząc w sobie zieleń otaczającą niedalekie jeziorko czerniakowskie i dym z kominów E.C. Siekierki. Vavamuffin to połączenie dwu słów: jamajskiego „raggamuffin“ oznaczającego styl śpiewania, nawijania i „Vava“ czyli po prostu Warszawa. W skład zespołu weszli zarówno debiutanci jak i utytułowani już zawodnicy polskiej sceny reggae. Vavamuffin ma na swoim koncie około 200 koncertów, od małych salek klubowych po występy przed ponad stutysięczną publicznością na Przystanku Woodstock. Koncertuje w kraju i za granicą (Niemcy, Finlandia, Chorwacja, Słowenia, Węgry, Czechy, Słowacja, Irlandia, Wielka Brytania). I to właśnie koncerty są żywiołem tego zespołu i kto raz go zobaczy, będzie chciał znów… i znów… i znów :)
ARMIA to zespół niezwykły na polskim rynku muzycznym. Powstał w 1984 roku na skutek zetknięcia trzech osobowości naszej niezależnej sceny: Tomasza Budzyńskiego (śpiewał wtedy wówczas w słynnej Siekierze), Roberta Brylewskiego (gitarzysty Kryzysu, Brygady Kryzys i Izraela) i filozofa Sławomira Gołaszewskiego związanego wówczas z nurtem poszukiwań parateatralnych Jerzego Grotowskiego. Obecnie zespół tworzą: Tomasz "Budzy" Budzyński – śpiew, Tomasz "Krzyżyk" Krzyżaniak – perkusja, Krzysztof "Dr Kmieta" Kmiecik – gitara basowa, Paweł Klimczak – gitara, Rafał "Franc" Giec – gitara, Krzysztof "Banan" Banasik – waltornia, Jakub Bartoszewski – waltornia. Siła Armii tkwi w połączeniu poezji Tomasza Budzyńskiego z wyrafinowaną i ekspresyjną muzyką, zawierającą elementy muzyki hard core, folk, a nawet muzyki klasycznej. Wykorzystanie nietypowych dla współczesnego rocka instrumentów jak waltornia, flet, wiolonczela, skrzypce czy didgerido, a także tekstów Dantego czy Samuela Becketta sprawia, że propozycja zespołu jest na polskiej scenie zupełnie wyjątkowa, a Armia wciąż pozostaje jedną z najbardziej oryginalnych grup, tworząc muzykę, której nie da się w żaden sposób zaszufladkować.
December 20, 2008 No Comments
„Salome” Oscara Wilde’a -w Teatrze Wolandejskim
“SALOME”
December 18, 2008 No Comments
SUSHEELA RAMAN
Uwielbia przełamywać muzyczne bariery. Jej repertuar obejmuje angielskie transkrypcje utworów orientalnych, pieśni hinduskie – śpiewane m.in. w sanskrycie, kompozycje własne oraz nowe interpretacje utworów tradycyjnych. Grecki klarnet obok indyjskiej tabli, a wszystko przyprawione falującym wokalem, wszędzie pełno jazzu, etno a nawet popu! Multi Kulti z prawdziwego zdarzenia!
Susheela Raman już za swój debiutancki album „Salt rain” otrzymała prestiżową nagrodę BBC Radio3 Awards w kategorii Newcomer i została nominowana do Mercury Music Prize. Dziennikarze natychmiast okrzyknęli ją Norah Jones muzyki Etno. Niefortunnie i na wyrost, bo szybko okazało się, że Raman jest jedyną w swoim rodzaju i nie musi podpierać się dokonaniami innych. Multikulturowość jej muzyki oczarowuje i nie pozostawia obojętnym nikogo. Sama twierdzi, że tylko dzięki muzyce potrafi oddać klimaty, miejsca i kraje jej bliskie – "Indie dały mi poczucie głębi, Australia nauczyła odczuwać przestrzeń, a Anglia mnie po prostu zahartowała"- tłumaczy Raman, która w każdym z tych krajów spędziła część swojego życia.
Do Polski artystka przyjedzie po to aby zaprezentować materiał z ostatniego albumu „33 1/3”.
Jej jedyny Koncert w Polsce odbędzie się 19 marca, w Sali Teatralnej Fabryki Trzciny w Warszawie.
Sklad zespołu:
Susheela Raman – Wokalistka
Sam Mills – Gitara
Carlo Djanuno Dabo – Instrumenty perkusyjne
Zobacz i posłuchaj Susheela Raman:
Susheela Raman – Love Trap
Susheela Raman – La Bonne
Susheela Raman – Salt Rain
MEDIA O KONCERTACH SUSHEELA RAMAN:
"[.] zaczęła piosenkami z południowej Indii, zapierającym dech w piersiach, zmysłowym wokalem połączonym z rytmiczną, mruczącą linią basową, bluesowymi riffami, jazzowymi improwizacjami i grzechoczącymi dźwiękami wydobywającymi się z kongów i tabów. Sasheela Raman to niewątpliwy rarytas, genialny innowator. [.] każde jej przedstawienie uświadamia, że Sasheela wraz z zespołem wciąż się rozwijają i wciąż potrzebują czasu na udoskonalenie ich coraz odważniejszego i coraz bardziej ambitnego repertuaru."
The Guardian
"Na scenie była mocna i odświeżająca prostota [.], ale nawet wtedy stworzyli totalnie hipnotyczną noc angażując każdego widza [.], z tym jej akrobatycznym i gardłowo głębokim głosem, który ma w sobie coś z mroku i odwieczności."
World Music Central
"Susheela Raman jest idealnym przykładem na to jak eklektyczną i wielokulturową stała się Wielka Brytania."
BBC Radio
BIOGRAFIA SUSHEELA RAMAN
Susheela Raman urodziła się w Londynie, wychowała w Australii, a śpiewu nauczyła w Indiach. Nie dziwi więc fakt, że niemal „obsesją” darzy zamiłowanie do łączenia przeróżnych tradycji i muzycznych kultur. Największy wpływ na jej twórczość wywarły południowe Indie, jednak dopiero powrót do Wielkiej Brytanii i współpraca ze wspaniałym gitarzystą i producentem world music, Samem Millsem, sprawiły, że artystka ta odkryła własną, muzyczną tożsamość. Sama wielokrotnie podkreśla, że jej muzyka nie zna żadnych granic, ani barier.
Za największe swoje odkrycie Sasheela uważa koncerty i płyty Petera Gabriela w ramach stworzonego przezeń wydawnictwa Real World. Z tych inspiracji w roku 2000 powstał jej pierwszy album, Salt Rain. Płyta wzbudziła niemały zachwyt krytyków i przysporzyła jej całkiem sporą ilość oddanych wielbicieli, nie tylko w kręgu sceny world music, wynikiem czego stała się nominacja do prestiżowej nagrody brytyjskiego przemysłu fonograficznego – Mercury Music Prize (przyznawana dla najbardziej nowatorskiego artysty). Artystka została również wyróżniony nagrodą BBC Radio 3 Awards for World Music w kategorii „Newcomer”.
Repertuar Raman obejmuje angielskie transkrypcje utworów orientalnych, pieśni hinduskie – śpiewane m.in. w sanskrycie oraz kompozycje własne, jak i nowe interpretacje utworów tradycyjnych. Grecki klarnet obok indyjskiej tabli, a wszystko przyprawione falującym wokalem Susheeli. W nagraniach uczestniczą muzycy z wielu kręgów kulturowych, z Afryki, Indii, obu Ameryk i wielu zakątków Europy. Dzięki temu, powstaje unikalne tło dla snującego się i płynącego głosu. Ten wielobarwny i oryginalny styl nie przytłacza ani nadmiernym przywiązaniem do tradycji, ani efekciarskim wykorzystaniem elektroniki.
W 2003 roku ukazał się jej drugi album Love Trap, a dwa lata później ukazał się jej trzeci album Music For Crocodiles. Jak twierdzą niektórzy – płyta podszyta paradoksem. Kiedy Susheela Raman namówiła już na wspólne nagrania indyjskich muzyków, wyszedł z tego najbardziej uniwersalny album w karierze wokalistki. Trudno wskazać granice między elementami hinduskimi, afrykańskimi i europejskimi, bowiem wszystkie ściśle się na siebie nakładają, łącząc się ze sobą. Publiczność, rzucona dwiema poprzednimi płytami na głęboką wodę, tym razem dostała rzecz wstrząsająco przystępną. Po pierwsze – nie musi zatrudniać tłumacza. Większość piosenek została nagrana po angielsku, obce dialekty pojawiają się w mniejszości, jeden utwór autorka wykonuje po francusku. Zmieniły się też dźwięki, ale to ciągle doskonałe połączenie współczesnego jazzującego popu z tradycyjną muzyką etniczną, tyle że egzotyka ograniczona jest tu do subtelnych szczegółów. Wspaniałe brzmienie płyty to dzieło genialnego inżyniera dźwięku Husky’ego Huskvolda (odpowiedzialnego za m.in. za brzmienie płyt Norah Jones, Toma Waitsa czy Sheryl Crow).
Na albumie pojawiło się kilku wybitnych muzyków: m.in. czarodziej tabli Aref Durvesh, Cheick-Tidiane Seck, wybitny malijski klawiszowiec i kompozytor, współpracujący z Carlosem Santaną, wirtuozi tradycyjnych indyjskich instrumentów strunowych: Devi i Kannan. Płytę nagrano w Hiszpanii, ale obszerne partie powstały w Indiach. Słychać to doskonale w filmowo-symfonicznych piosenkach w klimacie Bollywood: "Meanwhile", "Chordhiya" i "What Silence Said".
Dwa lata później ukazuje się kolejny krążek. Na jej czwartej płycie z 2007 roku „33 1/3” Susheela Raman wykonuje w nowej interpretacji piosenki zespołu Nirvana, Velvet Undergound, Jimmiego Hendrixa, Lou Reeda, Like a Rolling Stone Boba Dylana, czy też Oh My Love – Johna Lennona i Yoko Ono.
Muzyka Susheeli Raman zainteresuje zarówno fanów jazzu w klimacie Norah Jones, jak i nowoczesnego ethno w stylu Peter Gabriela czy miłośników etnicznych dźwięków Sheily Chandry, Trilok Gurtu czy Ravi Shankara. Jest to muzyka lekka i refleksyjna, tryskająca twórczą energią, przepełniona silnymi emocjami a przede wszystkim niosąca nieprzebraną głębię orientalnych smaków.
DYSKOGRAFIA SUSHEELA RAMAN
1 album: Salt Rain, Released: 2000
2 album: Love Trap, Released: 2003
December 17, 2008 No Comments










