Lauryn Hill urodziła się 25 maja 1975 roku w South Orange w stanie New Jersey w USA. Zaczęła śpiewać i występować już jako dziecko i niebawem pojawiła się w telewizji w serialu „As The World Turns" oraz na dużym ekranie w amerykańskiej superprodukcji „Zakonnica w przebraniu 2" u boku Whoopi Goldberg w 1993 roku. Specjalnie na potrzeby filmu wykonawała wtedy dwa utwory „Joyful, Joyful" oraz „He’s Eye Is On The Sparrow". Właśnie wtedy jej kariera rozpoczęła się na dobre. Już jako trzynastolatka trafiła do hiphopowej grupy Fugees (powstała w 1988 roku), jednak w karierze muzycznej przeszkadzały jej często role filmowe i nauka na Uniwersytecie w Kolumbii. Po skońxczeniu szkoły w końcu pojawiło się pierwsze wydawnictwo Fugees - płyta „Blunted On Reality". Album choć bardzo energiczny, był jednak zbyt niejednolity i poniósł komerycją klapę. Dwa lata później ukazała się kolejna produkcja grupy - płyta „The Score", która była zupełnym przeciwieństwem ich pierwszego krążka i odniosła ogromny międzynarodowy sukces pokrywając się platyną w wielu krajach na całym świecie. Z albumu pochodzą hity takie jak „Ready Or Not", "Fu-Gee-La" oraz covery utworów Roberty Flack („Killing Me Softly") i Bob’a Marley’a („No Woman, No Cry").   Po zakończeniu promocji drugiego albumu Fugees, Hill zajęła się muzyką na własną rękę. W 1998 napisała i wyprodukowała utwór „A Rose Is Still A Rose" dla Arethy Franklin oraz rozpoczęła współpracę z Commonem, której owocem był singiel „Retrospection For Life". Lauryn produkowała też kawałki dla innych artystów m.in. Whitney Houston czy Mary J. Blige.    W roku 1998 ukazała się pierwsza solowa produkcja Lauryn - „The Miseducation Of Lauryn Hill". Było to dość dużym zaskoczeniem, gdyż w przeciwieństwie do krytykowanego wcześniej przez opinię publiczną „The Score", (z powodu zamiłowania Fugees do nagrywania licznych coverów), na „Miseducation" Lauryn samodzielnie wyprodukowała i zaaranżowała niemalże każdy kawałek. Na albumie pojawili się znakomici goście m.in. Mary J. Blige („I Used To Love Him") oraz D’Angelo („Nothing Even Matters"). Płyta odniosła ogromny sukces utrzymując się niemalże przez całą jesień i zimę 1998 w czołówce najchętniej kupowanych płyt i zdobywając ośmiokrotną platynę w samych Stanach Zjednoczonych. Ogromnym hitem stał się utwór „Doo Wop (That Thing)" bardzo lubiany przez stacje radiowe. Pod koniec 1998 album okazał się jedym z najlepiej sprzedających się płyt roku. Sukcesy Lauryn zostały uwieńczone w lutym 1999, podczas rozdania muzycznych nagród Grammy. Wokalistka zdobyła wtedy statuetki aż w pięciu kategoriach z jedenastu w których była nominowana. Były to: album roku, najlepszy nowy artysta, najlepsza żeńskie wykonanie r&b, najelpszy utwór r&b oraz najlepszy album r&b.    W maju 2002 roku ukazał się drugi solowy album Hill - dwupłytowe „MTV Unplugged 2.0.". Płyta debiutowała w USA na pozycja trzeciej i w sumie pokryła w tym kraju pojedynczą platyną. Na tym albumie Lauryn skupiła się bardziej na tekstach utworów niż sposobie ich przekazywania. W większości kawałków głosowi piosenkarki towarzyszyła jedynie gitara akustyczna. Recenzje na temat tego albumu był bardzo różne - podczas, gdy jedni zachwycali się szczerością i pasją, jakie zostały włożone w stworzenie nowego materiału, inni pisali, że jest on niemalże nie do słuchania. Po wydaniu „Unplugged" Lauryn odizolowała się zupełnie od świata zewnętrznego. Zadziwiający jest fakt, ze utwór "Mystery Of Iniquity" bez żadnego wsparcia ze strony mediów został nominowany do nagrody Grammy i jakiś czas później wykorzystany także w utworze Kanye’go Westa "All Falls Down" W roku 2005 ponowną współpracę z Lauryn Hill nawiązał John Legend (pierwszy raz spotkali się przy okazji nagrwania "Everything Is Everything" na solowy album artystki). Lauryn wystąpiła gościnnie w remixie do utworu "So High", za który otrzymali nominację do nagrody Grammy.    W lipcu 2005 roku Fugees wystąpili na rozdaniu Bet Awards otwierając ceremonię 12-minutowym występem. Wkrótce po tym wydarzeniu, bo już we wrześniu tego roku ukazał się pierwszy singiel zwiastujący kolejny album Fugees zatytułowany "Take It Easy". Kawałek dotarł do 40 miejsca na liście Billboard’u Hip-Hop/R’n'b. Kolejnym krokiem w zjednoczeniu legendarnej formacji była trasa koncertowa pod Europie trwająca od 30 października do 20 grudnia. Grupa odwiedziła ostatecznie dziewięć krajów. W lutym 2006 roku Lauryn Hill pojawiła się na okładce amerykańskiego miesięcznika Essence. W tym samym miesięcu do Internetu trafiła kolejna nowa kompozycja Fugees zatytułowana "Foxy", a dwa miesiące później, czyli w kwietniu pojawił się trzeci nowy utwór o tytule "Wannabe".   źródło: http://lauryn-hill.ovh.org/

Dodaj do

Była wokalistka Fugees, Lauryn Hill wystąpi 13 listopada 2008 w Stodole w ramach trasy koncertowej promującej jej nowy, trzeci solowy album, który ukaże się jeszcze w tym roku. Artystka pojawi się na scenie w pełnym, koncertowym składzie.

Lauryn Hill uważana jest jest za najwybitniejszą na świecie wokalistkę z kręgu muzyki hip-hop, soul oraz r’n'b.

“Hej, to moja płyta! Któż inny opowie moją historię lepiej niż ja sama?” - pyta Lauryn Hill, wokalistka, raperka, aktorka, aktywistka i matka. Chodzi jej o “The Miseducation of Lauryn Hill” (RuffHouse/Columbia), jej solowy debiutancki album i jedną z najbardziej oczekiwanych płyt 1998 roku. Lauryn, która przy pracy nad “The Miseducation of Lauryn Hill” pełniła także funkcję producenta, zdołała stworzyć bardzo osobistą płytę odzwierciedlającą szerokie spektrum zainteresowań tej młodej i utalentowanej wokalistki pochodzącej z South Orange w stanie New Jersey, poruszając przy akompaniamencie muzycznym problemy zarówno społeczno-polityczne, jak i uczuciowe. Zdaniem Hill, tytuł płyty nie powinien być rozumiany zbyt dosłownie.

Dwudziestotrzyletnia Lauryn ukończyła właśnie pierwszy rok nauki na Uniwersytecie Columbii. “Bardzo szanuję instytucje wyższego szkolnictwa…. jednak ta płyta jest głównie o tym, czego nauczyłam się poza szkołą, a co nie mieści się w ramach tego, co społeczeństwo uznaje za odpowiednie i obowiązkowe. Wiele z lekcji, które dostałam od życia nie znajduje się w żadnym programie nauczania. Dopiero opuszczając to miejsce idealizmu i naiwności stajemy się naprawdę dorośli.” - wyjaśnia Lauryn.

Krytycy muzyczni, którzy po raz pierwszy usłyszeli słodki, choć czasami szorstki alt Hill w 1993 roku przy okazji debiutanckiej płyty the Fugees Blunted on Reality, od początku sugerowali, że wokalistka powinna uwolnić się od ograniczającego ją zespołu i rozpocząć karierę solową. Jak się okazało, nie do końca mieli rację. Hill nie zrażona ich komentarzami, kierowała się własnymi zasadami, z których najważniejszą okazała się całkowita lojalność wobec zespołu.

Przy drugiej płycie the Fugees “The Score”, Lauryn napisała część materiału, wystąpiła jako wokalistka, a także brała udział w produkcji. W 1996 roku Lauryn i dwóch jej wspólników, Prakazrel “Praz” Michel i Wyclef Jean, zagarnęli także dwie nagrody Grammy: za “The Score” jako Najlepszą Płytę Rapową oraz za poruszającą interpretację klasycznego już nagrania Roberty Flack “Killing Me Softly” w wykonaniu Lauryn, które uznano za Najlepsze Wykonanie Utworu R&B w Duecie lub przez Grupę z Wokalistą.

Dodaj do

Epica to pochodząca z Holandii grupa, wykonująca połączenie gotyckiego i symfonicznego metalu. Stworzony w 2002 roku w Rotterdamie z inicjatywy Marka Jansena zespół do 2003 roku istniał pod nazwą Sahara Dust. Obecna nazwa została zainspirowana albumem grupy Kamelot pt. "Epica", luźno nawiązującym do "Fausta" Goethe’go. Według pisarza Epica to niewielkie miejscem we wszechświecie, gdzie można odnaleźć odpowiedzi na wszelkie pytania. Ich
debiutancki album "The Panthom Agony" ukazał się w 2003 roku i spotkał się
z świetnym przyjęciem ze strony publiczności. Od tego momentu Epica stała
się rozpoznawalną i dobrą marką, którą potwierdzili w 2005 roku drugim albumem
zatytułowanym "Consing to Oblivion". Płyta ta była mocno inspirowana
cywilizacją Majów i oparta na muzyce filmowej takich twórców jak Hans Zimmer
czy Danny Elfman. W tym samym roku grupa zrealizowała ścieżkę dźwiękową do
niemieckiego filmu "Joyride". Krążek zatytułowany był "The Score- An Epic
Journey" i jak opisywał go Mark Jansen - był zwyczajną płytą formacji
tyle, że "bez wokalu, gitar, perkusji i basu". Co więcej, w 2005, bardzo
pracowitym dla grupy roku, zespół towarzyszył Kamelotowi w ich tourne, które promowało "The Black Halo". Po trasie, perkusista Jeroen Simons odszedł z
grupy wyjaśniając swoją decyzję rozbieżnościami w aspiracjach muzycznych
jego i reszty muzyków. W grudniu na oficjalnej stronie zapowiedziano, że w
nagraniach nowej płyty weźmie udział Arien Van Wessenbeek (God Dethroned),
lecz nie zostanie członkiem zespołu. We wrześniu 2007 roku Epica wydała
nowy album "The Divine Conspiracy" pod szyldem nowej wytwórni Nuclear Blast.
Wtedy Arien Van Weesenbekk oficjalnie został nowym perkusistą Epicy. Rok
później, w 2008 band wybrał się w trasę koncertową z Into Eternity i
Symphony X.

Muzyka grupy Epica jest wyzywająca, patetyczna, niezwykle epicka, bardzo
majestatyczna i niesłychanie dostojna. Zespół jest znany z skłonności do
progresywnych brzmień zabarwionych czułością i gotyckim klimatem. Epica
czerpie z tradycji symfonicznego i gotyckiego metalu mistrzowsko łącząc
takie przeciwności jak zwiewny damski wokal Simone Simons z brutalnością

Dodaj do